Background Image

پوشش های دیوار 1

 پوشش های دیوار 1

پوشش های دیوار 1

08 مهر 1399

هنگام تصمیم گیری در مورد پوشش دیوارهای فضاها و اتاق های خواب اصلی، تقریبا همه ی افراد، ابتدا به رنگ یا کاغذ دیواری می اندیشند، اما پوشش های دیواری بیشمار دیگری هم وجود دارند که می توانند با شکوه و زیبا به نظر برسند، مانند پارچه، آینه و موزائیک.

پارچه
پارچه برای قرن ها به عنوان پوشش دیوارها مورد استفاده بوده است، ابتدا در هند، خاور دور و خاورمیانه و سپس در اروپا، حداقل تا دوران قرون وسطی، هم زمان با قرن هفدهم که استفاده از آن تا حدودی به وسیله ی کاغذ دیواری تحت الشعاع قرار گرفت،. مورد استفاده بود اما استفاده از آن هیچگاه به طور کامل متوقف نشد. ساموئل پپیس روزنامه نگار معروف قرن هفدهم، از ملاقات کورن هیل در لندن و این که اوقات سختی را برای خریدن « یک چیت گلدار، که یک کرباس هندی نقاشی شده است »، به منظور تنظیم کردن یک طرح جدید بسیار زیبا ، برای همسرش صرف کرده است، شرح می دهد. جان اويلن، روزنامه نگار دیگر آن دوره، « شام خوردن در یک اتاق که به وسیله ی پنتادو پوشانده شده بود » که نام دیگری برای چیت گل دار بود، شرح می دهد.
 

دیوار پوشی
امروزه، دیوارهای پوشیده از پارچه یا روپوش شده، کماکان بسیار رایج هستند، خصوصا در اروپا و على الخصوص در فرانسه، جایی که شمار اعجاب آوری از هتل ها و خانه های شخصی، دیوارهایی لطیف و انباشته دارند. بدین جهت می گویم اعجاب آور که « دیوار پوشی »، هم گران قیمت است و هم نیاز به نیروی انسانی بسیار زیادی دارد. فرآیند، شامل چسباندن یک چارچوب از زهوارهای نازک به دیوار،  پرکردن میان آنها به وسیله ی پرکننده ی پلی استر با نمودار آتش که به نام « بامپ » شناخته می شود سپس کشیدن پارچه ی درزدار روی زهوارها، می شود. نتایج اغلب بسیار بدیع و مجلل و باشکوه هستند، همان طور که عایقی مناسب برای سرما و سروصدا هستند. دیوار پوش ها چیزی بودند که ساکنان اروپای قرون وسطی، نسبت به پانل بندی یا پرده های منقوش، آویزهای پشمی، چرمی یا کرباسی خود، آن را بسیار ساده تر یافتند. به شکل طعنه آمیزی، روش کار شبیه به روشی است که در اواخر قرن شانزدهم و قرن هفدهم برای کاغذهای دیواری نمایشی به خدمت گرفته می شد. فقط اگر اجداد ما، به جای این که تنها آن را آویزان کنند کار مشابهی را با استفاده از پارچه های بافته شده از پشم گوسفند انجام می دادند، از فضای بسیار گرم تری برخوردار می شدند.



آویختن پارچه از میله ها
روش دیگر برای استفاده از پارچه بر روی دیوارها این است که آنها را مانند یک پرده که درست از زیر سقف آویزان شده است، به کار ببرید. از آن جایی که پارچه واقعا حجیم است ( باید در حدود سه برابر عرض هر دیوار پارچه داشته باشید ) و با وقار به نظر می رسد، می توانید از ملافه ی کتانی، پارچه ی نازک یا چیت موصلی، که نه تنها گران نیستند بلکه می توانید آنها را هرچند وقت یک بار، جدا کنید و درون ماشین لباسشویی بیندازید، استفاده کنید. به روشی دیگر، می توانید از پارچه های خاص تر، مثل پارچه های پشمی، فلانل یا پشم شتر، یا ابریشم گران و عالی یا مخمل، که همگی آنها باید خشک شویی شوند، استفاده کنید. مزیت این روش این است که حتی اگر پارچه قابل شست وشو نباشد، حداقل می توانید آن را از جای خود خارج و تمیزش کنید.
میله های پیوسته، روی قلاب هایی، دور تا دور اتاق و در ارتفاع سقف نصب می شوند. هر پرده، که باید به اندازه ی کافی بلند باشد تا دقیقا با کف مماس شود؛ یا اینکع کمی روی آن قرار گیرد، با یک غلاف در بالای آن ساخته شده، تا این که بتوان آن را درون شکاف میله ها قرار داد. پرده ها را می توان آزادانه آویزان کرد، اما حاشیه ها احتمالا باید کمی سنگین شوند. 
هنگامی که یک در، پنجره یا شومینه وجود دارد، پرده ها به سادگی به وسیله ی رسن پرده، عقب نگاه داشته می شوند. اگر پارچه به طور دائمی از روی یک در پنجره عقب کشیده شده است، پرده های قرقره ای با پارچه هایی که با آن هماهنگ است می توانند در پشت آن مورد استفاده قرار گیرند، در حالی که با آن در تقابل یا معکوس آن هستند ( در یک طرح دو رنگه مشابه، اما با رنگ های معکوس ). در جایی که پارچه ها از روی یک طاقچه ی بالای بخاری پس زده شده اند، می توان دیوار را در محل جدا شدن پرده ها، رنگ آمیزی کرد یا چیزی بزرگ مثل یک آینه یا نقاشی، در آنجا قرار داد.



مترجمان:ارمیا ذوالریاستین،علی رضا صحراگرد/راهنمای کاربردی طراحی داخلی ۲